Afgelopen maandag gaven collega Huijgen en ik een cursus ‘Professionele vaardigheden’ voor predikanten. Het was een stimulerende bijeenkomst, niet in de laatste plaats voor mijzelf. De boodschap die we brachten, heb ik eerst maar eens toegepast op mijn eigen situatie (net als bij preken dus).

Ik wil de lezers van dit weblog laten delen in twee resultaten van mijn kritische blik in de spiegel:

1. Vervuiling van mijn takenlijsten.

Volgens de theorie van GTD worden takenlijsten gevuld met ‘next actions’ – concrete, fysieke handelingen waardoor je een bepaald project een stap verder kunt brengen. Op mijn takenlijstje kwam ik dingen tegen als ‘reparatie fiets’ en ‘recensie boek’. En dat zijn projecten, geen acties. Bijpassende acties zijn in dit geval: ‘breng fiets naar fietsenmaker’ en ‘lees hoofstuk 1 van recensieboek’.

Toegegeven, ik smokkel wel vaker een klein project mijn takenlijsten binnen. Dat kan geen kwaad, zolang ik bijbehorende acties helder heb én deze ook doe. Maar bovengenoemde projecten stonden er al een paar maanden en dat is dus geen Getting things done…

2. Verkeerde zuinigheid

Sommige projecten heb ik de afgelopen tijd laten liggen, omdat ik de bijbehorende papieren bleef rondpompen door mijn ‘tickler file’-systeem. Met de gedachte ‘dat doe ik vrijdag wel’, of ‘dat komt volgende maand’. Niet dus.

Waarom niet? Ik denk dat ik te lui, of te zuinig was en daarom geen aparte map heb aangemaakt voor deze projecten. De oplossing: Ik heb een paar nieuwe hangmappen in gebruik genomen en een aantal bijpassende projecten geformuleerd. Nu het alleen nog doen…

Advertenties