Op 21 april is een van de auteurs van dit blog, Arnold Huijgen, gepromoveerd op een dissertatie over de betekenis van Calvijns accommodatiebegrip voor de systematische theologie. Vanaf deze plek wil ik hem daar nogmaals van harte mee feliciteren.

Het leek me aardig om de jonge doctor (nu mag het nog) eens een aantal vragen voor te leggen op het snijvlak van pastorie, promotie en projectmatig werken.

Deed Calvijn aan time-management?

Niet met die term, in ieder geval. Hij heeft wel de tijd zo intensief mogelijk gebruikt, als je let op de indrukwekkende hoeveelheid taken die hij op zich kon nemen. Zijn motto was niet zonder reden ‘terar dum prosim (laat mij maar verteerd worden, als ik maar tot voordeel ben)’. Toch strekt Calvijns voorbeeld niet echt tot aanbeveling; zijn (in onze ogen althans) vroege dood is moeilijk los te zien van zijn werktempo.

Jouw interesse in GTD: oorzaak of gevolg van je promotietraject?

Gevolg. Van medio 2004 tot medio 2007 was ik aio aan de Theologische Universiteit. Mede omdat ik merkte dat ik niet fulltime aan het proefschrift kon schrijven, was de tijd gekomen om beroepbaarstelling aan te vragen. Per juni 2007 ben ik predikant in Genemuiden; voor twee dagen per week bleef ik studeren. Edoch: de synode van 2007 besloot mij per 2008 tot docent te benoemen. Dat betekende in het eerste jaar van mijn predikantschap, naast het werk aan het proefschrift, compleet nieuwe colleges verzorgen in de tijd tussen Pasen en Pinksteren. Ik heb het overleefd, maar kwam wel tot de conclusie dat twee halve nachten doorwerken per week eigenlijk minder goed is. Toen ben ik op zoek gegaan, bij GTD uitgekomen, heb er eindeloos met jou over gepraat – en ben er niet meer bij weg gegaan.

Studeren in de pastorie: hoe organiseer je dat?

Dat zal ieder op zijn eigen manier doen, maar: je moet het organiseren. Voor mij is een belangrijk punt: zorgen dat je alle taken op takenlijsten hebt staan, zodat je gericht kunt werken aan wat er op dat moment aan de orde is. Dat voorkomt (hopelijk) dat je tijdens de preekvoorbereiding je schuldig voelt dat je niet bij zuster X op bezoek bent, terwijl als je op bezoek bent bij broeder Y, je zit te denken aan de dissertatie die nodig aangepakt moet.

Verder: ik probeerde om preken tevoren te maken, zo een buffer op te bouwen, en dan ineens die buffer op te souperen door – bijvoorbeeld – een paar weken of een maand vooral aan het proefschrift te werken.

Welke gouden tip(s) heb je voor lezer van ons blog op basis van je promotiestudie?

1. ‘Nee’. Drie letters die je een hoop tijd kunnen besparen. Toen ik eenmaal, in overleg met de kerkenraad, besloten had dat ik geen (dus: geen, nul) lezingen zou houden totdat het proefschrift af was, was het vrij gemakkelijk om ‘nee’ te zeggen. Dan pas merk je hoe veel verzoeken er binnenkomen. Dus zeg gewoon ‘nee’ als een vriend en broeder je wil interviewen voor een weblog: doe het niet!

2. Heb helder waar je het voor doet. Geldt niet alleen voor proefschriften. Veel afgeleid zijn en piekeren komt er volgens mij uit voort dat je niet helder hebt waarom je eigenlijk doet wat je doet. Misschien moest je het wel helemaal niet doen, maar aan anderen overlaten. Een weekly review helpt mij om stil te staan bij de vraag of ik wel met de juiste dingen ben bezig geweest – ook voor Gods aangezicht.

3. Stel niet te veel vertrouwen op tips, maar pak de zaak gestructureerd aan.

Bedankt dr. Huijgen voor deze openhartige antwoorden! We zullen ze ter harte nemen.

Advertenties